تركيبات شيميايى : غده سيب زمينى داراى 75 درصد آب و 22 درصد هيدرات كربن مانند آميدون ، گلوكز ، ساكارز ، صمغ ، 99 / 1 درصد مواد ازته مانند آلبومين ، آسپاراژين ، لسيتين ، پروتئوز ، توبرين TUBERINE 51 / 0 درصد چربى مانند پالميتين ، ميريستين ، سولانو استئارين و همچنين اسيد سولانئيك ac . solaneique و غيره است . به‌علاوه معادل 09 / 1 درصد از املاح معدنى مختلف اسيدهاى آلى فرمان‌ها ويتامين B مخصوصا C و غيره دارد . گياهى است فر . solanum tuberqsum ( U ) pomme de terre ) ، از تيره بادنجانيان كه داراى برگهاى مركب و بريده و گلهاى سفيد يا بنفش است . اين گياه داراى رقمهاى مختلف است كه آنها را به زودرس و ديررس و ميانه رس تقسيم مىكنند و بر حسب استفاده اين گياه به سيب زمينى خوراكى و علوفه‌يى و صنعتى ( جهت استفاده از الكل يا نشاسته يا قند ) منقسم مىشود ، بطاطه ، بطاطس ، آلوى ملكم . « 1 » سيب زمينى از خانواده تيره سيب زمينى solanacae مىباشد . گياهان اين تيره عبارت است از 1 - شاهبيزك « بلادون » 2 - تاتوره 3 - بنگ دانه 4 - دوبوازيك 5 - ژوسيام 6 - مهر گياه 7 - توتون 8 - عروسك پشت پرده 9 - فلفل سبز ( بى بر ) 10 - تاجريزى پيچ 11 - تاجريزى سياه 12 - سيب زمينى 13 - گوجه‌فرنگى 14 - آسه « خولان » 15 - بادنجان سياه . سيب زمينى سرشار از ويتامينهاى ب و ث و داراى آهن و مواد چربى و نشاسته است . سيب زمينى داراى املاح پتاسيم است . به علت وجود همين املاح پتاس است كه براى مبتلايان به بيماران قند تجويز شده است كه در خاكستر يا داخل آتش بايد آن را كباب نمود و خورد . سيب‌زمينىهايى كه در سطح خارجى آن كمى سبزى دارد اغلب سمّى بوده و داراى solanine مىباشد . اغلب سيب زمينى پخته را كه شب مانده باشد نبايد خورد زيرا فاسد

--> ( 1 ) - فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 2 ، ص 1973 .